Ik wil wel, maar mijn

hart klopt niet

Het verhaal van Milan

Voor de 3e keer zwanger, zo bijzonder, elke keer weer.

 “Als het nu maar een jongetje is”, wordt er vaak gezegd tegen Gerdien Smit. Ze vindt het maar een vreemde opmerking en heeft na 2 meisjes toch echt weer geen voorkeur. Maar ook de zin “Als het maar gezond is” maakt vanaf het begin een bijzonder beschermend gevoel in haar los, Want wat is “gezond” en vooral, “je bent welkom, wie je ook bent, hoe je ook bent”.

Gerdien en Johan Smit wonen met hun 3 kinderen Emma, Amber en Milan  op Ameland. Tijdens de zwangerschap bekruipt Gerdien constant het onrustige gevoel  dat haar ongeboren kindje niet “gezond” is. Ze geeft dit meerdere malen aan bij de huisarts (op Ameland hebben ze verloskundig-actieve huisartsen, die de zwangerschap, de bevalling en het kraambed begeleiden) “Volgens mij is het hartje niet goed, het is te langzaam”. In de 37e week wordt Gerdien doorverwezen naar de gynaecoloog voor een CTG. Het hartje is goed, wel wat rustig, maar waarschijnlijk slaapt de baby. Wel ontdekt de gynaecoloog tijdens de routine echo een gestuwde nier. Een dubbel gevoel. Aan de ene kant zijn Johan en Gerdien opgelucht; het gevoel van Gerdien klopte dus, alleen gelukkig niet het hartje. Aan de andere kant; de baby mankeert dus wel wat, maar dit gaat meestal na de bevalling zelf over.

Na een zwangerschap van 40 weken en 5 dagen wordt Milan na een zeer snelle thuisbevalling geboren. Hij is wat blauw, maar dat komt volgens de huisarts door de snelle bevalling. Verder doet Milan het goed. Wel is hij heel rustig. Als hij 5 dagen is, moeten Johan en Gerdien met hem naar het ziekenhuis voor een echo van zijn niertje. Helaas, deze is nog steeds gestuwd. Hiervoor moet Milan dagelijks antibiotica slikken.

Milan doet het verder goed, al ontwikkelt hij zich langzaam. Pas met 11 maanden rolt hij zich om. “Zo, het is dus echt waar, jongens zijn echt veel makkelijker” dacht Gerdien nog. Op het consultatiebureau ontdekt de arts een ruisje bij zijn hart. Omdat ze ondertussen al in het UMCG lopen bij de uroloog ivm zijn niertje, moeten ze daar maar even naar de kindercardioloog. “Een onschuldig ruisje” wordt er gezegd. Ze moeten nog een keer terugkomen rond zijn 4e. Als het ruisje er dan nog zit, gaan ze een echo maken.

Johan en Gerdien zetten het van zich af. Milan ondergaat met 1½ jaar een operatie aan zijn nier en dat verloopt goed. Wel komt Milan moeilijk bij uit de narcose en blijft het zuurstofgehalte lang laag. Maar, niks aan de hand…

Toen Milan 4½ was, hebben ze een afspraak bij de uroloog gecombineerd met een afspraak bij de kindercardioloog in het UMCG. ’s Ochtends naar de uroloog, ’s middags naar de cardioloog. Zijn nier is goed en Johan en Gerdien zijn opgelucht. Ze bellen alvast opa en oma die altijd erg meeleven. “Alles is goed, straks nog “even” naar de cardioloog, en dan lekker naar de IKEA!!” Om 13.15 uur worden ze al opgeroepen en kunnen ze naar de kindercardioloog. Hij hoort nog steeds een ruisje en stuurt Johan en Gerdien naar boven voor een echo. De echoscopist kan eerst niks ontdekken. Maar, daar laat Gerdien zich niet meer mee afschepen. "Er is iets met het hartje, ik weet het zeker!!"
Er wordt een kindercardioloog bij gehaald, die lang bezig is met de echo en tussendoor overleggen ze. Milan krijgt een Donald Duck omdat hij de nieuwe wereldkampioen stilliggen is, en met de papieren gaan ze terug naar beneden. Daar horen ze wat er aan de hand is. Ze ontdekten een ASD, de onderste holle ader ontbreekt en waarschijnlijk komt de longslagader op een verkeerde plek het hart binnen. De arts denkt aan “links isomerisme” Pffff…

Milan zal een dag worden opgenomen voor alle onderzoeken. Met deze informatie verlaten Johan en Gerdien het UMCG. Eenmaal in de auto belt Gerdien haar ouders en dan komen de eerste tranen. “Het is niet goed met zijn hartje”, zegt ze tegen haar vader. Op 25 april wordt Milan een dag opgenomen. Een week later volgt het telefoontje. Het is inderdaad links isomerisme. Hij heeft 2 linker boezems (dus ook geen sinusknoop) 2 linker longen, inderdaad geen onderste holle ader, 3 milten, de lever en maag liggen verkeerd en de darmen draaien verkeerd. Ze gaan Milan overleggen in het team en op  7 mei krijgen ze te horen dat Milan op de wachtlijst komt voor een open hartoperatie om het ASD te sluiten.

Op 8 augustus is het zover. Milan zal de openhartoperatie ondergaan. “Wat doet dit zeer, wat is dit verdrietig, wat ben ik doodsbang om jou te verliezen. En ik denk aan de opmerkingen “Als het maar een jongetje is” en “Als het maar gezond is”. Het is een jongen, mijn jongen, maar niet “gezond”. Hij is samen met zijn zussen het kostbaarste in ons leven…”

Op zijn bedje word Milan door de gangen gereden. Een ogenschijnlijk gezond kind, op weg naar, ja, waar naar toe? Het voelt voor Gerdien als de hel. Ze moet zichzelf toespreken, ze gaan hem beter maken!!!

Zittend bij Gerdien op schoot gaat Milan onder narcose. “Huilend zing ik liedjes, en geef je nog een laatste knuffel als je op de operatietafel ligt. Pas goed op hem, op mijn kanjer”.  Gerdien kijkt naar de hart- longmachine. Oh alsjeblieft, doe toch goed je werk apparaat! Het lange wachten begint. Maar,  het gaat goed!! Om 13 uur telefoon, het is goed gegaan. Milan wordt klaar gemaakt voor transport naar de i.c.

Als Johan en Gerdien hem daar aantreffen krijgen ze een klap in hun gezicht. Overal slangen, beademing, infusen, drains…

Maar, het gaat goed, heel goed!! Na 24 uur mag Milan terug naar de afdeling, waar Gerdien gelukkig weer mag blijven slapen. En na 9 dagen mag Milan weer mee naar huis.

Nu is de familie Smit 3 jaar verder. Het gaat heel goed met Milan. Hij heeft zijn zwemdiploma’s gehaald, sport, speelt, kan alles. Alles heeft een gouden randje gekregen, afzwemmen, hardloop wedstrijdjes, enz.

“Ik ben zo trots op Milan dat hij alles zo goed heeft doorstaan. Maar zeker ook op zijn zussen, die zoveel angst en verdriet hebben gehad. Op mijn man, die 20 september Dam- tot Damloop heeft gelopen voor Stichting Hartekind! En dat Milan geen sinusknoop heeft, daar denk ik nog maar even niet aan…”

 

Kind zijn, hart nodig! ANBI Keurmerk goed besteed CBF erkend