Ik wil wel, maar mijn

hart klopt niet

Anique over Florentine

Anique van der Hoop over haar 7-jarige dochter Florentine
"Floor is een super sportief kind; ze zwemt twee keer per week en wil het liefst iedere dag voetballen op straat", vertelt Anique.

Op school weet niemand dat de actieve Floor eigenlijk een hartafwijking heeft. Ze praat er nu eenmaal niet zo graag over. "Omdat ze geen litteken heeft, hoeft ze niet persé uit te leggen. Ze is wat sneller moe, dat wel, maar dat is dan ook alles."

Anique en haar man Kees hebben vlak na de geboorte van hun tweede dochter Florentine, niet direct door dat hun kindje iets mankeert. Er waren wel wat strubbelingen tijdens de bevalling - zo viel Floor's hartslag even weg -, maar uiteindelijk lijkt ze, na een keizersnee, toch gezond ter wereld te zijn gekomen. Maar een dag later wordt dat positieve beeld abrupt verstoord. Floor's ademhaling blijkt niet goed te zijn en de artsen nemen haar direct mee voor onderzoek. Het beeld van het piepkleine kindje in het ziekenhuisledikant, volledig bedekt met allerlei draden en snoeren, staat Anique nog helder voor de geest.

Het is goed mis, vertellen de artsen. En dus gaat Kees met zijn dochter in de ambulance naar het Sophia Kinderziekenhuis, terwijl Anique in spanning in haar eigen ziekenhuisbed achterblijft. "Ik lag gelukkig niet tussen allemaal blije moeders, dat scheelde nog wel."

Al snel wordt duidelijk dat het om een hartafwijking gaat; Florentine heeft een vernauwing van de aortaklep. Een risicovolle ballondilatatie is onontkoombaar, de operatie zal drie dagen later plaatsvinden. Maar Floor's toestand verslechtert. "Er kwamen steeds artsen aan haar bed, omdat de ademhaling maar achteruit bleef gaan. Ze vertelden me dat de operatie misschien vervroegd zou moeten worden."

En dat gebeurt; de volgende ochtend al gaat de kleine Floor onder het mes. Anique en Kees zitten in de ouderwachtkamer. Terwijl hun wereld op zijn kop staat, gebeuren elders op de aardbol ook bizarre zaken; het is 11 september 2001. "Dat er ‘iets' met vliegtuigen was kregen we wel mee, maar meer ook niet. We hadden wel even iets anders aan ons hoofd."

Na een paar zenuwslopende uren is de operatie afgerond. En goed geslaagd! Florentine moet nog wel in het ziekenhuis blijven, dus komen Anique en Kees aanvankelijk zonder hun meisje thuis. Iedere dag gaan ze op bezoek en geeft Anique haar per fles borstvoeding. En na twee weken mag Floor dan eindelijk mee naar huis. "Wat een intens moment was dat. Geweldig om haar thuis te hebben, en dan ook nog eens helemaal ‘draadloos'!" Dat laatste levert ook wel de nodige spanning op: "de extra check is opeens weg, er zijn geen alarmen meer die af kunnen gaan." In de maanden die volgen, gaan Kees en Anique daarom toch wel heel vaak even bij Florentine, "kijken of ze het nog doet". Maar na verloop van tijd groeit het vertrouwen en wordt de nervositeit minder.

Alles gaat goed, tot Floor 13 maanden wordt. Anique vreest voor hersenvliesontsteking en racet naar het ziekenhuis. Daar blijkt die vrees ongegrond, maar een andere steekt de kop op: de vernauwing van de hartklep blijkt toegenomen. Floor moet weer gedotterd worden. Gelukkig verloopt de operatie spoedig en kan ze alweer snel naar huis.

Inmiddels gaat het goed met Floor. Ze moet één keer per jaar voor controle naar het ziekenhuis. De volgende ingreep, die naar verwachting ergens rond de basisschoolleeftijd plaats zal vinden, is een hartkleptransplantatie. Erover praten doet Floor, zoals gezegd, niet graag. Maar ze snapt heel goed wat ze heeft. Volgens haar moeder is dat te danken aan het verhaal van Kris Krokodil.

Maar het zou ook goed te maken kunnen hebben met Anique's heldere uitleg aan alledrie haar dochters over Floor's hartafwijking: "Het hart is eigenlijk een huis met vier kamers. En kamers hebben natuurlijk deuren. En deuren moeten je altijd achter je dicht doen, dat weten jullie. Maar bij Floor gaan die deuren niet altijd goed dicht, dus staan ze soms op een kier. En dan gaat het dus tochten, en dat is niet goed. En daarom moet Floor soms naar het ziekenhuis: de dokters daar zorgen ervoor dat de deuren gewoon wel dicht gaan!"

Kind zijn, hart nodig! ANBI Keurmerk goed besteed CBF erkend